Elke gezonde man kan prostatitis krijgen; niemand is er immuun voor. Zelfs astronauten en atleten met een ideale levensstijl bevinden zich in de ‘risicozone’. Als u de symptomen kent, kunt u prostatitis op tijd detecteren en met de behandeling beginnen.
Urinewegaandoeningen
De urethra, urethra, loopt door de prostaat. Een van de functies hiervan is het controleren van de urinestroom, het openen en sluiten van de uitlaat van de blaas. Daarom beginnen vaak problemen met plassen wanneer de prostaat geïrriteerd of ontstoken is.
Verhoogde of verminderde drang
Symptomatisch voor prostatitis is juist de verhoogde frequentie van drang met een afname van de hoeveelheid urine in een portie. Alleen al een toename van de frequentie van drang met dezelfde portie en hetzelfde volume kan de norm zijn (ik ben net meer vloeistof gaan drinken) of een teken van een ziekte zoals diabetes - diabetes mellitus of niet-suikerdiabetes. Dat wil zeggen, de totale hoeveelheid urine per dag neemt sterk toe, en daarom rent iemand vaker naar het toilet. Normaal gesproken gebeurt dit bijvoorbeeld bij het eten van watermeloenen. Porties urine zijn groot of enorm.
Maar als er op een dag dezelfde hoeveelheid urine uitkomt, maar deze wordt verdeeld over 10-30 uitstapjes naar het toilet, wordt de grootte van elke portie natuurlijk meerdere malen kleiner. Bij vrouwen wordt dit waargenomen bij blaasontsteking, bij mannen - bij prostatitis of urethritis, bij elke irritatie van de urinewegen, inclusief ontsteking. Dit symptoom kan vrij constant zijn, of fluctueren. Als de irriterende stof het effect tijdelijk verzwakt, bijvoorbeeld wanneer de ontsteking afneemt. Bij chronische prostatitis duidt dit niet op herstel, maar op een verbetering van de toestand. Dit is belangrijk in diagnostische zin
Verzwakking van de urinestroom
Een zwakke urinestroom is een belangrijk symptoom dat kenmerkend is voor een prostaatprobleem. Meestal wordt het veroorzaakt door twee hoofdziekten. Adenoom (hyperplasie) van de prostaatklier en prostatitis. Het is gemakkelijk om ze te onderscheiden. Adenoom komt in de regel voor bij ouderen en prostatitis - vaker bij jonge, actieve mannen. In ieder geval is dit een symptoom dat onderzoek van de prostaat vereist, en niet van andere organen. Uitzonderingen zijn zeldzaam (stenen, urethrale strictuur).
De afhankelijkheid van de kracht van de urinestroom van het effect op de klier is specifiek. Van ejaculatie, geslachtsgemeenschap of het ontbreken daarvan. Van wandelen of langdurig zitten. Van het overtreden van het dieet of het volgen ervan.
Onaangename sensaties
Heel kenmerkend is niet alleen een verhoogde frequentie van aandrang, maar ook onaangename sensaties tijdens het plassen. Als je bijvoorbeeld watermeloen eet, kun je elke 10-15 minuten naar het toilet rennen, maar het gevoel is tamelijk aangenaam en bevredigend. Maar prostatitis zal u een zeer onaangename, “dringende” drang geven om naar het toilet te gaan. Dit brengt verlichting, maar voor een vrij korte tijd. 'S Nachts komt de drang vaker voor en is vaak onaangenamer. Dit kan de slaap verstoren en is vaak een van de belangrijkste klachten.
Portiegroottes van urine
De grootte van de urineporties neemt af. Dit komt door zowel het irriterende effect van prostaatontsteking als de verhoogde gevoeligheid van de urinewegen bij ontstekingen. Overgevoeligheid - geeft het gevoel dat er al veel urine in de blaas is opgehoopt, "een halve emmer" - maar in feite is er letterlijk 30-100 ml.
Portiegroottes kunnen variëren. Met meer vocht neemt de irritatie van de urinewegen af naarmate de urine verdunder wordt. Het blijkt een paradox: iemand drinkt meer vocht, maar gaat minder vaak naar het toilet vanwege de toenemende porties.
Scherpe en dringende drang
Imperatieve (scherpe) driften - komen vaker voor tijdens exacerbatie of met de leeftijd. Ze kunnen een man dwingen een reisje te weigeren, of op eigen gelegenheid ‘van toilet naar toilet’ te gaan. In vergevorderde gevallen leidt dit ertoe dat een man een luier moet dragen. Aan de ene kant stroomt de urine zwakker en aan de andere kant moet je als je aandrang hebt naar het toilet. Tegen elke prijs.
Het is bijna onmogelijk om zo’n drang te ‘verduren’
Urine druipt
Er blijft altijd wat urine achter na het plassen. "Het maakt niet uit hoeveel je met je penis schudt, de laatste zit in je slipje" - populaire wijsheid. Een beetje is echter 1-2-3 druppels urine, niet meer. Elke zichtbare overschrijding van deze norm is vrij typerend voor een probleem met de urinewegen bij een man, maar is niet altijd kenmerkend voor prostatitis.
Dit omvat ook een heel ander symptoom: afscheiding uit de urethra. Soms zijn ze moeilijk te onderscheiden en is aanvullende analyse vereist. Vaker is de afscheiding niet afhankelijk van het plassen, is dikker dan urine, kan licht, gekleurd, transparant en troebel zijn. Ze vereisen een verplichte analyse om de oorzaak te achterhalen. Het kan een teken zijn van zowel prostatitis als urethritis, of een geslachtsziekte.
Pijn
Net zoals keelpijn pijn doet bij keelpijn, doen de onderbuik, het perineum, de lies, de onderrug of het heiligbeen ook pijn bij prostatitis.
Waar en hoe doet het precies pijn?
De pijn kan ook “uitstralen” naar het scrotum, de benen, soms naar de buik, tot ter hoogte van de navel en zelfs hoger. Wat voor ons belangrijk is, is de aard van deze pijnen, hun verband met andere symptomen en met externe oorzaken.
Wanneer en waarom verschijnen ze
Een verband met levensstijl, zittend werk, ejaculatie of onthouding stelt u in staat prostatitis praktisch uit te sluiten, of met grote waarschijnlijkheid te vermoeden. Aanhoudende pijn die niet afhankelijk is van deze oorzaken kan dus vaker een manifestatie zijn van een “neurologische” oorzaak, zoals CPPS, chronisch bekkenpijnsyndroom. Maar de pijn die optreedt na de ejaculatie gedurende enkele uren of dagen. of, integendeel, het verdwijnt uren en dagen na de ejaculatie - het is zeer waarschijnlijk geassocieerd met prostatitis.
Duur
Elke. De duur kan afhangen van de ernst van de exacerbatie en andere bijkomende ziekten. Een depressie zal bijvoorbeeld voortdurend ondraaglijke pijn veroorzaken, zelfs bij lichte prostatitis. Een pijnloze vorm van prostatitis kan de ziekte maskeren, mogelijk jarenlang.
Dat wil zeggen dat men de ziekte en de ernst ervan niet alleen op basis van dit symptoom kan beoordelen.
Wat maakt het beter of slechter?
Dit is het belangrijkste waar de arts zich zorgen over maakt.
De locatie, aard of duur van de pijn kan bij dezelfde ziekte heel verschillend zijn. Maar de afhankelijkheid van de aandoening van ejaculatie, van zittend werk of lopen, van overmatige opwinding, van verkoelend of gekruid voedsel - helpt ons vrij nauwkeurig zowel de diagnose zelf te bepalen als de richting van de behandeling en preventieve maatregelen die het mogelijk zullen maken om praktisch te herstellen van chronische prostatitis.
Pijn in het hart, de rug en andere organen
De prostaat is een klein orgaan in het bekken. Maar de ontsteking ervan kan het hele lichaam beïnvloeden.
De eerste manier van beïnvloeding is dronkenschap. Zoals bij elke ernstige ontsteking, zoals de griep, kan het hele lichaam of het grootste deel ervan pijn doen. Op dezelfde manier kan het lichaam pijn doen bij prostatitis, met de exacerbatie ervan.
Het tweede pijnmechanisme in afgelegen gebieden (hoofd, hart, hypochondrium, benen) is neurologisch. In de loop van de zenuwen en de wervelkolom kan de pijn ‘uitstralen’ naar vrij afgelegen delen van het lichaam en zelfs ‘secundaire’ ontstekingshaarden vormen. Bijvoorbeeld in het lumbosacrale gebied. En van daaruit kan de pijn ‘uitstralen’, uitstralend naar de thoracale en cervicale wervelkolom, naar de benen en bijna overal.
Erectieproblemen
“Officieel” mag een erectie niet worden beïnvloed door een ontsteking van de prostaat. Ze heeft andere ontwikkelingsmechanismen die niet direct verband houden met dit ‘tweede hart’ van een man. In de praktijk wordt de erectie echter verstoord. In ieder geval tijdens een exacerbatie. Er kunnen verschillende mechanismen zijn - van het directe effect van een ontsteking van een nabijgelegen orgaan op het "inschakelen" van de penis - tot een indirect regulerend mechanisme, vergelijkbaar met een verzwakkende, vertraging van de erectie tijdens langdurige onthouding bij volwassen mannen (uiteraard niet bij adolescenten).
Gelukkig is deze erectiestoornis zeer goed en betrouwbaar te behandelen. Tenzij er een psychologische factor aan wordt toegevoegd. Een man met milde prostatitis ervaart een lichte afname van de erectiele functie. Hij begint zich zorgen te maken, luistert naar de penis - en de neurose vernietigt zijn erectie volledig bij de wortel. Dit is het derde, meest ernstige mechanisme van de invloed van prostatitis op de erectie.
Ejaculatiestoornissen
Ejaculatie (ejaculatie) is het vrijkomen van sperma, ejaculaat uit de penis aan het einde van geslachtsgemeenschap. Uitgevoerd door de spieren van de bekkenbodem en prostaatklier. Vaker is het symptoom een verzwakking van deze release, een afname van het “schotbereik” en een verkorting van geslachtsgemeenschap. Soms, of tijdelijk, kan er sprake zijn van een verlenging van de geslachtsgemeenschap, de man kan op geen enkele manier “klaarkomen”.
Sperma uitwerpkracht
Wanneer een spier verzwakt, verzwakken zijn werk en actie. De samenstelling van het ejaculaat en het sperma verandert, en ook de kracht van de ejectie verandert.
Dit is om drie redenen belangrijk. De eerste is een van de meest nauwkeurige tekenen van schade aan de prostaat. Bijna alle andere manifestaties en symptomen kunnen bij andere ziekten voorkomen. Maar de verzwakking van de afscheiding is pathognomonisch, specifiek specifiek voor prostatitis.
Tweede reden. Een verminderde productie is een factor die de toestand van de prostaat na seks verslechtert, wat POIS (post orgasm malaise syndrome) veroorzaakt.
Tijdens de behandeling melden mannen met POIS een verslechtering van hun toestand als gevolg van een zwakke, ineffectieve spermaproductie. En omgekeerd: ze zeggen steeds vaker dat ejaculatie van hoge kwaliteit geen symptomen van POIS gaf. Niet 100%, maar zeer waarschijnlijk. Ten derde is dit waarschijnlijk de belangrijkste factor die verhindert dat een man met prostatitis geneest zonder medische procedures. Zodra de kracht van het vrijkomen van sperma is genormaliseerd, wordt het belangrijkste mechanisme voor het behoud van de mannelijke gezondheid geactiveerd: de “zelfreiniging” van de prostaatklier.
Wazige sensaties
In plaats van een levendig orgasme voelt de man zoiets als ‘in kokend water plassen’ of ‘voelde bijna niets’.
De sterkte van sensaties kan fluctueren en dient ook als een redelijk accuraat teken van problemen in de prostaat, of een teken dat verbetering begint.
Kleur, hoeveelheid en consistentie van het ejaculaat
Een van de belangrijke objectieve parameters heeft betrekking op de prostaat en prostatitis. Vaak wordt spermaanalyse alleen uitgevoerd om de vruchtbaarheid en de kansen op bevruchting te bepalen. Spermaanalyse levert echter veel informatie op over de toestand van de prostaat. De kleur van sperma en ejaculaat is dus normaal gesproken melkwit en troebel. De consistentie is middeldik, er moet "plakkerigheid" zijn, de rekbaarheid van een druppel sperma in de vorm van een draad. De geur is specifiek, zonder enige vermenging van de geur van rot, pus, enzovoort.
Elke verandering in deze parameters vereist dringend onderzoek als er nog geen diagnose is, en behandeling, bijvoorbeeld als er al een diagnose van prostatitis beschikbaar is.
De kleur (helderwit, geelachtig en groenachtig) duidt op de aanwezigheid van een onzuiverheid in het sperma, vaak van inflammatoire, etterende aard.
Transparantie duidt op een verminderde prostaatfunctie. En er zullen vrijwel zeker weinig ‘lecithinekorrels’ zijn in de microscopische analyse, wat wijst op een afname van de functie van dit specifieke orgaan, hoewel niet noodzakelijkerwijs het gevolg van een ontsteking.
De hoeveelheid kan verschillen, maar kan ook normaal fluctueren, afhankelijk van het ritme van het seksuele leven. Een stabiele afname of toename van de hoeveelheid sperma veroorzaakt alarm. Misschien is dit een manifestatie van “verstopping” van een deel van de prostaattubuli, of gewoon een afname van de ejaculaatproductie.
Niet 100%, maar een behoorlijk kenmerkend symptoom voor chronische prostatitis.
Hemospermie
Laten we hemospermie afzonderlijk bekijken - een mengsel van bloed in sperma. Het kan eenvoudigweg met het oog merkbaar zijn, vaker met schade aan bloedvaten, met calliculitis, met kanker en uiteindelijk met trauma. Het bloed kan helder scharlaken of oud, donker, veneus zijn. Dit vereist in ieder geval een dringende analyse van het ejaculaat en andere onderzoeken.
Er is ook een mengsel van een kleine hoeveelheid bloed in het ejaculaat - microhemospermie. Komt vaak voor tijdens exacerbatie van prostatitis, samen met een toename van het aantal leukocyten. Soms kan deze optie perfect worden behandeld door het lichaam te versterken; veel urologen geven voor de zekerheid een complex vitaminepreparaat in een goede kuur, vaak samen met zink, selenium, enzovoort.
Dit is analoog aan bloedend tandvlees. Los, ontstoken tandvlees bloedt heel vaak. En nadat de ontsteking is geëlimineerd en het tandvlees is versterkt, verdwijnt het mengsel van bloed natuurlijk. U hoeft niet bang te zijn voor dit symptoom als de reden voor het verschijnen van bloed in het sperma bekend is.
Verminderd libido
Een heel belangrijk symptoom. Officieel zou het ook niet moeten verschijnen bij prostatitis. In de praktijk zijn er meestal twee mechanismen betrokken.
De eerste is dronkenschap. Bij elke ontsteking, van griep tot keelpijn, kunnen het libido en het verlangen naar seks afnemen. Het lichaam richt zijn zinnen op andere taken.
Ten tweede wordt het libido misschien beïnvloed door iets dat lijkt op de verschijnselen van Tarchanov en Belov. Het symptoom is niet-specifiek, het kan bijvoorbeeld ook voorkomen bij een depressieve achtergrond, die kan optreden bij elke chronische ziekte en zelfs zonder. Maar in combinatie met andere manifestaties beschouwen we deze daling als belangrijk en significant. Onder meer om de vooruitzichten op herstel te beïnvloeden. Als dit probleem niet wordt opgelost en de man een verminderd libido achterlaat, is het moeilijk om over het genezen van prostatitis te praten. Een afname zal leiden tot een onregelmatig seksleven, stagnatie in het bekken en een verhoogde kans op exacerbaties.
Andere indirecte tekenen
Zwakte, lethargie, zweten
Vaker wel dan niet zijn dit eenvoudigweg uitingen van dronkenschap. Net als bij chronische keelpijn, bronchitis enzovoort. Meestal heeft u geen last van dergelijke symptomen, maar zelfs bij een lichte exacerbatie treedt er een verslechtering van de algemene toestand op; er is een vrij duidelijke evenredigheid tussen de sterkte van de ontsteking en de mate van zweten, zwakte en apathie. Naarmate de toestand verbetert, verdwijnen dergelijke symptomen. Het probleem is helemaal niet specifiek voor prostatitis. Maar het helpt bijvoorbeeld om de sterkte van de exacerbatie te beoordelen.
Hoofdpijn en duizeligheid
Duizeligheid en migraine kunnen onmiddellijk na de handeling of na een dag of twee optreden. Het zijn ‘vegetatieve’ reacties die gewoonlijk gepaard gaan met exacerbatie van prostatitis, vaker bij mensen met een neiging tot vasculaire reacties. Een niet-specifiek symptoom uiteraard. Misschien voor tientallen, zo niet honderden andere ziekten. Maar we zullen er zeker rekening mee houden. En uiteraard kunnen wij deze tijdens de behandeling verwijderen.